Mail ons!

Een systeem in harmonie met de planeet waarop we leven...

Door: Michael Reynolds
Vertaling: David verstappen

Wereldwijde observatie blijft aantonen dat de Aarde en zijn bewoners zich in een precaire toestand bevinden. De politiek, de religies en de economie bieden slechts ontoereikende oplossingen, aan een verwarde, ontevreden wereldbevolking.

Politiekers beloven jobs. Economisten analyseren markten en spelen spelletjes, terwijl geestelijke leiders gekristalliseerde rituelen uitvoeren die weinig of niets met de realiteit van onze wereld te maken hebben.

Intussen zijn er mensen die dakloos of werkloos zijn, er zijn mensen die sterven van de honger of als ze geluk hebben alleen maar ontevreden of apathisch zijn.

Waarom moeten er zonodig banen gecreëerd worden? Waarom moet ons leven (ons bestaan) zo afhankelijk zijn van iets wat we economie noemen? Zelfs religies die bij hun ontstaan bruisten van inspiratie en passie, zijn verworden tot dogmatische instellingen die met geld functioneren. De allesomvattende economische dinosaurus is te groot geworden om nog door iets of iemand beïnvloed te kunnen worden, en merkt de mensen die hij verondersteld wordt te dienen niet eens op. De dinosaurus eet alles wat zijn pad kruist (ook de ziel van de mens) en laat vervolgens excrementen achter die zowel fysiek als emotioneel zo nefast zijn voor zowel de mens als de planeet, dat het leven zelf in vraag gesteld kan worden.

Stel dat we de dinosaurus langzaam zouden verlaten, dat we hem zouden gebruiken wanneer het nodig is en voor wat hij waard is, terwijl we naar een andere dimensie van ons bestaan varen? Deze gedachte zal niet spectaculair klinken in de oren van hen die streven naar macht en rijkdom. Maar wat betekenen macht en rijkdom eigenlijk, en hebben die woorden iets te maken met leven?

Laat ons veronderstellen dat we alle mensen alles zouden geven wat levensnoodzakelijk is. De economie hoeft er niet persé een deel van uit te maken. De extras van het leven zouden de brandstof voor de economie moeten zijn, niet de basisbehoeften.

Wat zijn de basisbehoeften? Onderdak, energie, voedsel, water, lucht.
Deze basisbehoeften zouden onafhankelijk moeten zijn van de economische dinosaurus. Het kapitalistische spel kan nog steeds gespeeld worden met videorecorders, haardrogers, grasmachines, droogkasten enz. maar de basisbehoeften zouden voor iedereen beschikbaar moeten worden gemaakt, los van de economie. Het onderwijs zou hier de nadruk op moeten leggen, de politiek zou hier de nadruk op kunnen leggen, en zelfs de godsdienst kan ons naar een manier van (over)leven leiden die de economie overstijgt.

We spenderen onze tijd en ons geld met het ontwikkelen van snellere auto's, hogere gebouwen , betere televisies,... terwijl mensen bevriezen, verhongeren en hun behoeften doen in de straten van onze vervuilde en stervende steden. Is er een bij in een korf waar niet voor gezorgd wordt? Is er een boom in het bos die geen ruimte heeft voor zijn wortels? Is er een dier in eender welke kudde dat niet mag grazen? (Wel, eigenlijk zijn ze allemaal op weg naar hun zwanenzang net als de rest van ons.) Maar mensen hebben geen systeem voor iedereen zoals deze andere schepselen. Het is echter nog steeds mogelijk dit alsnog te bereiken.
Een systeem voor iedereen betekent dat de basisbehoeften van het leven voor iedereen beschikbaar zouden zijn terwijl het systeem in perfecte harmonie werkt met de planeet waarop we allen reizen.

Een manier om dit systeem voor allen te benaderen is een enkel vaartuig, beschikbaar voor iedereen, dat autonoom in de basisbehoeften van het leven voorziet.Op een of andere manier zou iedere volwassene er zo een moeten krijgen. De Overheid zou ze kunnen schenken, sociale en andere instellingen zouden ze kunnen schenken, zelfs de rijken zouden ze kunnen schenken, maar dit is een droom. Deze entiteiten zijn helaas zelf slaven van de economie.

We moeten er voor zorgen dat we zelf in onze basisbehoeften kunnen voorzien. We moeten nemen wat er buiten ter beschikking is en er vaartuigen van bouwen die ons zullen voorzien van onze basisbehoeften onderdak, energie, voedsel, water en lucht om te overleven na de economie.

Dit is de bedoeling van het steeds evoluerende Earthship concept : het wil een overlevingsgids zijn voor een samenleving die op zichzelf aangewezen is.

Is het mogelijk om de basisbehoeften ter beschikking te stellen van iedereen, zonder vervuiling, zonder politiek en zonder economie? Ja. We moeten het vaartuig verder helpen evolueren en anderen de kans geven er een te krijgen, want er kan geen vrede zijn in een wereld van hebben en niet-hebben.

In bergachtige streken ziet men vaak noodstop hellingen die aansluiten op de hoofdweg. zware trucks krijgen bij steile afdalingen vaak te maken met slechte, of niet meer functionerende remmen. Ze rollen steeds sneller naar beneden, tot ze de controle over het stuur kwijtraken en zich te pletter rijden. De opwaartse nooduitritten zijn bedoeld om de enorme massa van de omlaagrazende truck te absorberen en tot staan te brengen zonder een catastrofe. De chauffeur moet echter wel alert genoeg zijn om op het juiste moment van richting te veranderen.

Het leven op deze planeet is vergelijkbaar met een enorme truck die steeds sneller bergaf rolt. We proberen hem af te remmen. Voorbeelden hiervan zijn: controle op de emissie van uitlaatgassen, controle op industriële afvalstoffen, recycling, bodemsanering enz.

Bovengenoemde manieren om de truck af te remmen zijn goedbedoeld, maar helaas is de snelheid van de truck reeds zo hoog dat remmen zinloos is. We hebben geen controle meer over ons voertuig. Geen enkele politieke beslissing kan onze truck nog afremmen. We moeten de truck zelf in een andere richting sturen, zodat net als bij het oprijden van een noodhelling, de snelheid drastisch vermindert en een catastrofe vermeden wordt.

Hoe dicht zijn we bij een catastrofe? Mexico City heeft lucht die viermaal meer vervuild is dan lucht die een gezonde mens ziek maakt. Oost Europa heeft duizenden hongerende mensen. De Verenigde Staten hebben duizenden dakloze mensen. Politieke corruptie is even nefast als eender welke plaag die de mens ooit getroffen heeft.

Hoe kunnen we van richting veranderen? We hebben geleerd dat een vuurtje ons kan verwarmen en ons voedsel kan koken. Dus verwelkomen we het vuur.We maken meer en meer vuur. Dan leren we dat te veel vuur ons huis kan afbranden en ons doden. Een beetje vuur is nuttig, te veel vuur is dodelijk.

We weten dat een beetje water ideaal is om te drinken, ons te wassen en om mee te koken, maar te veel water spoelt onze huizen weg en we verdrinken. We hebben deze lessen geleerd over basis fenomenen zoals water en vuur. Onze politieke en economische systemen zijn te vergelijken met water en vuur. Een klein beetje van beiden kan onze levens verbeteren. Een te grote hoeveelheid kan ons vernietigen. Overal ter wereld verdrinken er mensen in het woelige water van de economie en worden ze levend verbrand door politieke corruptie.

Waarom moeten deze instellingen een barrière vormen tussen ons en ons bestaan? Kunnen we onszelf niet in een andere richting sturen zonder de toestemming van onze falende economische en politieke systemen? We rekenen op deze systemen om de snelheid van onze teloorgang af te remmen, maar ze blijken er niet in te slagen. We zijn ons niet bewust van het feit dat we de truck zelf in een andere richting kunnen laten rijden. Wij kunnen zelf het stuur van onze wereld in handen nemen en de richting ervan veranderen. Net zoals bij een echte truck zou een scherpe draai rampzalig zijn, maar een lichte zwenking in een andere richting, beetje bij beetje, zou het resultaat van onze huidige koers absorberen en ons kunnen redden van een catastrofe.

Er zijn dingen waar we greep op moeten krijgen. Er zijn enkele duidelijk omschreven basisbehoeften die we uit de brand en de overstroming van de economische en politieke onrust moeten zien te redden. Onderdak, energie, voedsel, water en lucht.

Geen enkel politiek of economisch systeem zou het recht van ieder mens op bovenvermelde basisbehoeften in de weg mogen staan. We moeten deze behoeften zelf kunnen bevredigen en we moeten anderen de op de mogelijkheid wijzen voor zichzelf hetzelfde te doen. We spreken hier over een wereldwijde samenwerking tussen mensen om te overleven.

Kijk naar een bijenkorf : zijn er bijen waar niet voor wordt gezorgd? Kijk naar een boom : zijn er bladeren die niet aan de tak mogen groeien? Waarom wordt er voor enkele mensen op deze aarde gezorgd terwijl men anderen laat verhongeren in de goot?

Wanneer je naakt in een temperatuur van 25°C staat , met aan een hand een dure, warme handschoen, dan zal die hand het heerlijk warm hebben tot de rest van je lichaam sterft. We moeten beseffen dat de aarde een lichaam is dat vergelijkbaar is met het menselijk lichaam. Als de mensen in een klein elitair deel van de planeet gelukkig en goed verzorgd zijn, zullen zij zich zeer comfortabel voelen totdat de rest van de planeet sterft. Het gehele lichaam dient evenredig verzorgd te worden om te voorkomen dat specifieke schade het hele lichaam zal aantasten.

De slotzin is dat ieder mens ieder ander zal moeten helpen, we kunnen niet op de politiek of de economie rekenen om het voor ons te doen.